امروز همه چیز خوب بود... ریزش شکوفه های خشک شده ی درختان ... حس تازگی وخنکی آب ...صدای آواز پرندگان...عبور بی مهابای کودکان ... هجوم انبوه خاطرات خوب بچگی به ذهن...زمزمه ی آهنگ قدیمی با دوست...همهمه ی کلاغ ها روی کاج ...نوازش نسیم بهاری که شالم

مقصر منم که تو را دیدم...مقصر منم که به تو دل سپردم ... مقصر منم که تو را دوست دارم ... مقصر منم که دلتنگ چشمانت می شوم... مقصر منم که نگران تو می شوم... مقصر منم که ضربان قلبم با دیدنت بالا می رود و نفسم بالا نمی آید تو اگر مرا ندیدی دلی هم به من

امروز دوست داشتم اولین نفری که بعد از یک سفر یک روزه خسته کننده می بینم تو باشی برای همین آمدم همان جایی که خودت می دانی تو را دیدم ... و تو بدون آن که بدانی تسلای دل بی قرارم شدی برای همین دل است که حاضر شدم با خستگی زیاد... پای پیاده به دید

امروز بعد از عادت پیاده روی روزانه ام برای اینکه حال خودمو خوب کنم رفتم شهر بازی پر از بچه هایی با نمک و با مزه حتی با چند تاشون همکلام شدم... همبازی شدم بین بچه ها تمام حس هایی که ما بزرگترا گم کردیم بود شادی بود همکاری بود دوستی بود همدلی بع